250G Nereden Geçiyor?
Hayat bazen, her şeyin olduğu gibi, bir yolculuğa çıkmak gibi olur. Ama o yolculuk, hani bazen düşündüğümüz gibi değil. Özellikle, 250G nereden geçiyor sorusu gündeme geldiğinde… Vay be, başıma gelenlere bak! Tıpkı İzmir’de bir öğleden sonradan, sahilde yürürken, akşamdan kalma bir arkadaşla karşılaşıp, onunla sadece “Nasılsın?” dedikten sonra başlamaya başlayıp, günün sonunda, “Bizi terk ediyorsun, benden sonra kimse seni sevmez,” diyen bir diyalog gibidir. Nereye gittiğini bilemezsin. Ama gidişinin hızına ve rotana bakınca, bu 250G sorusunun da sıradan bir mesele olmadığını anlarsın. Tam da bu yüzden, bu yazıyı yazarken düşüncelerimin hızını kontrol edemiyorum ve her şey biraz karışıyor.
Bir saniye durun, şunu açıklayayım: 250G derken, sadece İzmir’deki karışık trafik, sabahları hep içimden “Allah’ım! Beni öldürme!” diye geçiren taksici şoförlerinin hızı aklıma gelmiyor. Bu sefer, konu biraz daha farklı: G, ‘gravitational’ yani yer çekimi kuvvetini anlatan bir terim. Ama mesele bir şehri anlatmaya gelince, ne kadar yer çekiminden uzaklaşmak istesek de, 250G nereden geçiyor sorusu, işte her zaman her birimizi farklı yerlere sürüklüyor.
—
Hızlı Yaşamak – İzmir Sokaklarında Geçen 250G’lik Bir Anı
İzmir’de yaşayan bir genç olarak, her anın hızla geçip gittiğini hissetmek, hayatın karmaşasında bulmak biraz daha kolay oluyor. Mesela, bir sabah işe yetişmek için otobüse bindiğinizde, tam da otobüsün kapısını kapatacakken, 250G nereden geçiyor? sorusunu cevaplamaya başlıyorsunuz.
Her şey birden başlar. Hızla geçen bir dakikanın içinde, kafamda iki farklı senaryo oluşturuyorum. Birisi otobüsün içinde sıkışıp kalmış ve bir şekilde tekrar bir başımda kalıyorum. Diğeri ise, sokakta bana çarpan adamla yaşadığım küçük bir kavga. Yani, bazen bu tür “hızlı geçiş”lerin hayattaki anlamını sorgulamak, gerçekten zordur. Hani başıma gelen şeyler gibi, sürekli hayatı hızla yaşarken bir de 250G’yi düşünmek bazen zor olabilir, değil mi? Birbirini takip eden o anlar arasında zaman hiç durmaz.
Günler geçtikçe, her şeyin hızla gittiğini anlıyorum. 250G’lik bir hızla yürürken, karşımda gelen her şey hızla uzaklaşıyor. İstersem hızla evime dönüp bilgisayarımın başına geçebilir, istersem arkadaşımla bir kafeye gidip uzun bir sohbetin içine dalabilirim. Ama, işte bu hızla yaşamak, kendi başıma geçenlere düşünmemi ve her adımı düşünerek atmamı sağlıyor. Hızın içinde kaybolmuşken, aklımda sadece 250G’lik bir yolculuk var ve zaman geçiyor. Duramıyorum, çünkü durursam, belki de 250G’ye maruz kalmışım gibi hissederim.
—
Hızla İlerlemek – 250G’yi Nasıl Hissettim?
Mesela, geçen gün arabamla ilerlerken, İzmir’in dar sokaklarından birinde hızla geçiyordum. Birden, önümüze bir şey fırladı. Bir kedi, ama o kadar hızlıydı ki, adeta 250G’yi hissettim. Gözlerim kocaman açıldı, “Vay be, bunu gördüm!” dedim. O an, hayat gerçekten hızla geçiyordu.
Evet, hayat bazen gerçekten böyle oluyor. Sokakta bir şey fırladığında, “250G nereden geçiyor?” diye düşünmek bir başka hal alıyor. Bir yanda hızla giden kediler, bir yanda sokakta seni görüp “Yavaş git!” diye bağıran insanlar… Derken hızla bir düşünceler silsilesine geçiyorum. Gerçekten hızlı gitmem gerekiyordu, ama… Nereye?
—
İç Sesim: 250G’yi Geçtiğimizde Söz Veriyorum, Bir Sonraki Durağa Daha Sakin Gideceğim
İçimden bir ses geliyor. Bu ses, bazen sadece “Yavaş, dur! Dur!” diye bağırıyor. Ama sonra bana şöyle diyor: “Dur! Ama sadece 250G’yi geçtiysen bir düşün.” Hızla giden her şeyde bir anlam var mı? Kafamda yine hızla bir cevap dönmeye başlıyor. 250G nereden geçiyor? Bu soruyu sormadan geçemiyorum. Gerçekten bu hız içinde, hayatın anlamını, sorularını ve çözümlerini hızla bulmaya çalışıyorum.
Kısa bir diyalog:
“Abi, çok hızlısın ya!”
“Evet, ama her şey hızla geçiyor işte.”
“Yavaşla biraz. Biraz nefes al.”
“Ama ya 250G geçerse, o zaman ne olur?”
İç sesim bir parça daha içsel bir tonda geliyor. “Hızlanma, belki sorunun cevabı, soruyu sormadan geçmekte. Ama soruları hep hızla soruyorsun ya…”
—
Sonuç: 250G Nereden Geçiyor?
Şimdi, 250G’yi hızla geçmenin ne demek olduğunu anlatmak kolay değil. Bazen, hayatın içinde kaybolduğumuz anlar var ve o anlar o kadar hızlı geçiyor ki, sormadan edemiyoruz: 250G nereden geçiyor? Bu hızla yaşamak zor, ama bir yanda da sormadan geçmek imkansız.
Zamanın geçişine, İzmir sokaklarının karmaşasına bakınca, aslında 250G’yi yavaşlatmanın yollarını da keşfetmiş oluyoruz. Fakat yine de durduğunda, hızla geçen zaman içinde kaybolan anları düşlemek bile bir başka. Belki de 250G’yi geçmek, hızla yaşamaya devam etmemiz gerektiğini hatırlatır. Kim bilir?
—
Bütün bunları yazarken, kendi iç sesimi dinleyerek ve hayatı hızla geçirmeye çalışarak, 250G’nin ne kadar hızlı bir şekilde geçtiğini düşündüm. Ama sonrasında, zamanın aslında hiç bu kadar hızlı geçmediğini fark ettim.